5 methodes van omgaan met gedachtes5 methodes voor mentale weerbaarheid

Veel mensen hebben last van gedachtes. Daarom willen ze liever voelen. Maar is dat wel een goed idee? Want het zijn de terugkerende gedachtes die telkens dezelfde gevoelens opleveren. Als je je bevrijdt van een gedachtegroef gaan zowel denken als voelen anders verlopen. Hoe werkt dat? 5 methodes voor mentale weerbaarheid.

Mentaal geïdentificeerd

Terugkerende zich herhalende gedachtes of manieren van begrijpen, brengen ons meestal in een toestand die we kennen uit het verleden.
We hebben echter geen last van ons denken als we creatief en origineel zijn. We klagen alleen als we (onbewust) mentaal gevangen zitten in een identificatie.

Herhalende gedachtes loslaten

Voor meer kwaliteit van leven is het loslaten van vastgeroeste gedachtes een goed begin. Gedachtes vormen de wereld waarin je van moment tot moment vertoeft. En dat bepaalt welke emotie in welke mate geactiveerd wordt. En dat geeft bepaalde gevoelens in je lichaam. Wat kun je doen als gedachtes je hebben overgenomen? Hier onder volgen 5 methodes voor mentale weerbaarheid met een oplopende moeilijkheidsgraad.

Aandacht verleggen

Methode 1: Iets anders gaan doen
Je aandacht verleggen door iets anders te gaan doen haalt je uit je gedachtegroef. Na een tijdje zijn je gevoelens veranderd. Met deze methode zoek je soelaas in iets anders doen. Daardoor richt je ook je geest vanzelf op iets anders. Daardoor ga je je anders voelen.

Onderzoek de relevantie van de inhoud

Methode 2: Onderzoeken of je gedachte relevant of waardevol is
Ook op het moment dat je wel dat het niet bevorderlijk is voor je kwaliteit om aan een gedachte vast te houden, kun je hem daarmee niet altijd loslaten. Daarom is het raadzaam om tegen jezelf te zeggen: kennelijk geloof ik diep van binnen toch dat het belangrijker is om de gedachte aan te houden.
Dan kan zelfonderzoek naar de voor- en nadelen van het vasthouden van een gedachte je wellicht helpen. Elke vorm van Persoonlijk Leiderschap geeft hiervoor vormen van zelfonderzoek.
Als je op basis van dat onderzoek vaststelt dat de nadelen van het vasthouden aan de gedachte groter zijn dan de voordelen, gebeurt er iets. Als je inziet dat het vasthouden van de gedachte je niet dient, komt hij nog wel langs, maar je gelooft er niet meer in. En daardoor verliest hij zijn kracht. Je gaat immers niet gewoon door met iets, waarvan je weet dat het niet in je belang is. Je bent niet gek.
Bij deze methode onderzoek je de relatieve inhouden van je geest; je kijkt naar specifieke gedachtes. Deze methode wordt echter veel krachtiger als je hem combineert met de volgende.

Het karakter van dingen die in de geest verschijnen doorzien

Methode 3: Meditatie als training van de geest beoefenen
Bij meditatie laat je gedachtes komen en gaan, zonder er op in te gaan. Dat is in ieder geval wat deze training van geest beoogt.
Door het aanhouden van de meditatietechniek ‘vertel’ je jezelf eigenlijk telkens opnieuw: het gaat nu niet om de inhoud, het gaat erom dat ik nu de ‘staat van zijn’ aanhoud waarin ik getuige ben van alles wat zich in mijn geest aandient. Je traint je geest om het zwaartepunt van aandacht te leggen in het absolute onveranderlijke passieve aspect van de geest. Deze werkwijze vervangt niet de eerste methode, maar versterkt hem enorm. Na een meditatie kun je vaak in abstracto al inzien, dat je vanuit overleven aan gedachtes vastzat en dat velen niet van wezenlijk belang waren. Dan wordt het veel gemakkelijker om met de tweede methode op een bepaalde gedachte los te laten.

Verwerping

Methode 4: Je verwerpt de irrelevante gedachte onmiddellijk
Deze methode combineert in één beweging de eerste twee methodes. Op den duur doorzie je meteen een teruggekeerde bekende saaie, duffe, oninteressante en dode manier van denken, met bijgaande gevoelens. Dan kun je meteen het hele complex, de hele modus waar je in zit als irrelevant ter zijde schuiven. ‘STOP’. Het is raadzaam dan even stil te blijven. Je hebt namelijk een door de jaren heen opgebouwd automatisch reactiemechanisme ontslagen. Een reactiemechanisme waar je je tot dat moment, bewust of onbewust, mee had geïdentificeerd. Met andere woorden je ‘identiteit’ is er tot op dat moment mee verbonden. Om dat in het moment ter zijde te leggen, zonder jezelf af te keuren, vergt grote helderheid.  Deze methode is daarom moeilijker en riskanter dan de eerste twee.

Transformeren

Methode 5. De gedachte wordt getransformeerd naar het hogere
Deze methode is de moeilijkste maar is ook de meest vruchtbare. Hij vertrekt vanuit een integraal perspectief op ‘ontwikkeling’. Dat houdt in deze in, dat het niet waar kan zijn dat de gedachte geen functie heeft ten opzichte van datgene wat wel belangrijk voor je is. Als je merkt dat je in een onvruchtbare groef zit, ga je de relatie bekijken tussen je denken, voelen en doen en datgene waar het je van afhoudt. Dat is namelijk van meer leven voorbij je comfort-zone. In welke zin houdt het je af van wat wezenlijk en belangrijk voor je is?  En dat kan je weer in beweging brengen voorbij je veilige comfort-zone voor datgene wat voor jou het meest wezenlijke is. In je hoogste aspiratie stappen en samenvallen met de roep van je ziel, brengt vreugde en licht in je leven. Van daaruit gezien is je ophouden in je comfortzone een vorm van lijden.
(Zie voor vormen van onderzoek en oefening ‘Het Centaurproces’. Zie ook bij ‘Boeken’)

Opletten geblazen

Alle vormen waarbij je je systeem uit zijn automatische repertoire haalt, geven onrust. Voorbij je comfortzone kun je in iets terecht komen als ‘Help ik leef! Wat nu?’  Enerzijds wil je niets liever, anderzijds komt alles intenser binnen, ben je makkelijker geraakt en wordt je emotionele ondergrond overhoop gehaald. Het vergt veel oefenen en bewustzijn om dan helder te blijven! Veel succes en plezier. Meer leren? > 

2 Comments

  1. Annelies augustus 28, 2019 at 9:27 pm - Reply

    Heel helder en praktisch!

Leave A Comment

tien − 4 =