Gelijke mogelijkheden versus gelijke uitkomsten en gelijkwaardigheid versus gelijkheid

Gelijke mogelijkheden en gelijke uitkomsten worden vaak niet onderscheiden. Dat leidt tot polarisatie. Dat is ook logisch, want deze twee zijn niet verenigbaar. Deze polarisatie kan versterkt worden als gelijkwaardigheid en gelijkheid niet onderscheiden worden. Als deze begrippen wel onderscheiden, kan voorbij polarisatie gekomen worden. Hoe zit dat?

Als jij niet tegen positieve discriminatie bent, dat moet ik jou niet meer

Ik kwam op deze post naar aanleiding van een gesprek met iemand uit mijn omgeving. Zij was sterk voor positieve discriminatie van de LHBTIQ+community. Ik vroeg haar wat ze van mij vond als ik daar niet onder alle omstandigheden voor was. Het antwoord luidde dat ze mij dan rekende tot de mensen die discrimineren. En zo werd ik weg-gediscrimineerd. Een heilloze gang van zaken die veel voorkomt. Wellicht kan onderstaande helpen deze polarisatie te doorzien en overstijgen.

Voorbij polarisatie

Binnen de context van de vier begrippen ‘gelijke mogelijkheden, ‘gelijke uitkomsten’, ‘gelijkwaardigheid’ en ‘gelijkheid’, is polarisatie onvermijdelijk als een van deze begrippen vastgepakt wordt als een absoluut gegeven en geplaatst wordt tegenover de absolute waarde van een ander begrip. Maar staan deze begrippen eigenlijk wel tegenover elkaar? En kunnen ze in dienst van elkaar gesteld worden opdat voorbij polarisatie gegaan kan worden?

Gelijke mogelijkheden

Gelijke mogelijkheden gaat over mogelijkheden die aan ieder mens in een bepaalde context gegeven worden. Dat betreft bijvoorbeeld de universele rechten van de mens, maar ook de rechten die binnen een bepaalde staat of organisatie.

Gelijke uitkomsten versus gelijke mogelijkheden

Gelijke uitkomsten gaat over het eindresultaat. Bijvoorbeeld dat er evenveel mannen als vrouwen in een college zitten. Of dat mensen evenveel te besteden hebben. Wil je gelijke uitkomsten garanderen, dan zul je sommige mensen positief moeten discrimeneren ten opzichte van anderen. Dat betekent dat je sommige mensen meer mogelijkheden geeft dan anderen. Gelijke uitkomsten en gelijke mogelijkheden sluiten elkaar dus uit. Maar kunnen ze elkaar ook ondersteunen?

Gelijkheid bestaat niet

Het begrip gelijkheid versta ik hier in de context van een idee over mensen. Dan betekent het meestal dat mensen gelijk zijn. Het probleem daarmee is dat geen mens gelijk is aan een ander mens. Mensen bewegen zich op allerlei ontwikkelingslijnen op verschillende niveaus van ontwikkeling. Fysiek, emotioneel, mentaal, ethisch, moreel, relationeel en zo voort. Daarnaast zijn er nog ontwikkelingslijnen die te maken hebben met vakkundigheid, vaardigheden en vele andere zaken. Op al die ontwikkelingslijnen hebben wetenschappers niveaus kunnen vatsstelen. Dat is echter een versimpeling van de vele nuances die iedere ontwikkelingslijn in een persoon heeft. Zo beschouwd is geen enkel persoon op enig moment gelijk aan een andere persoon.

Gelijkwaardigheid

Gelijkwaardigheid gaat over de toekenning van de waarde die ieder mens vertegenwoordigt om geen andere reden dan dat hij bestaat. Dat lijkt me een mooi en goed uitgangspunt. Dat is een verworvenheid van de opkomst van het ‘gevoelige zelf’. Dat kan inhouden dat de inbreng van ieder mens geïncludeerd wordt. Waar we mensen als een uitdrukking zien van het leven, kan ook niemand geheel ongelijk hebben. Anders gezegd: niemand is intelligent genoeg om 100 % onjuist te zijn. Of: iedereen heeft gelijk, maar wel partieel. Daarom is ook niet elke inbreng per definitie even waardevol ten opzichte van bepaalde referenties ten aanzien van een bepaalde situatie.

Normatief en feitelijk

Er ontstaat echter een hopeloze situatie als de norm wordt, dat ongelijkheid tussen mensen niet benoemd mag worden omdat dat per definitie ongelijkwaardigheid zou inhouden. We doen er beter aan gelijkwaardigheid te handhaven en te erkennen dat niemand gelijk is aan een ander. Ik beschouw iedereen als een unieke expressie van algemeen menselijke mogelijkheden, fysiek, emotioneel, mentaal, transmentaal en spiritueel. Maar daarmee zijn mensen nog niet gelijk of even waardevol met betrekking tot bepaalde situaties of opgaven. (Jezelf intergaal ontwikkelen op deze ontwikkelingslijnen.)

Het voordeel van het naast elkaar houden van de vier begrippen

Het voordeel van het honoreren dat ieder mens uniek is en dat ieder mens ook een unieke combinatie van vordering op verschillende ontwikkelingslijnen heeft, is dat mensen ondersteund kunnen worden in waar ze zijn. Daarmee kan de erkenning van ongelijke ontwikkeling in dienst gesteld worden van naar elkaar toegroeiende uitkomsten. Ieder mens kan dan als gelijkwaardig aan ieder ander mens gezien worden, opdat de ongelijkheid potentieel gaat afnemen. Vanuit integraal Oogpunt gaat het altijd om overstijgen en omvatten van verschillende dimensies van de realiteit opdat er meer mogelijk wordt.  Zie ook >

Leave A Comment

5 + 17 =